زمینه و هدف: بنزوئیل پراکساید، داروی ضد آکنه بوده که اشکال مختلف موضعی دارد و دارای عوارض جانبی مانند اریتم و خشکی پوست می باشد. به منظور افزایش میزان پذیرش بیمار و همچنین کاهش عوارض جانبی تهیه فرم میکروسپونژ دارو منطقی به نظر می رسد.روش ها: در این بررسی با استفاده از روش پلیمریزاسیون سوسپانسیونی در سیستم مایع در مایع اقدام به تهیه میکروسپونژها گردید. در روش پلیمریزاسیون سوسپانسیونی با منومرهای متیل متاکریلات واتیلن گلیکول دی متاکریلات کوپلیمر (MMA/EGDM) تهیه گردید بعد از impregnation کوپلیمر، از نظر خصوصیات مورفولوژیک، اندازه ذره ای، حجم و اندازه منفذ و وزن مولکولی مورد ارزیابی قرار گرفتند. رهش با استفاده از سل فرانز و با غشا دیالیز انجام شد و مقدار داروی آزاد شده به کمک HPLC تعیین مقدار گردید.یافته ها: در نتایج حاصل از رهش بنزوئیل پراکساید از اشکال دارویی تهیه شده مشاهده گردید که میزان رهش اشکال دارویی فرموله شده با بیشتر شدن غلظت دارو، افزایش می یابند. بالا بودن رهش در ساعت اول نسبت به ساعت دوم مربوط به جذب سطحی داروی آزاد بر سطح میکروسپونژها می باشد. رهش دارو در 7 ساعت بعد بطور ثابت صورت می گیرد.نتیجه گیری: ترتیب رهش در بین اشکال دارویی مختلف میکروسپونژدار بصورت لوسیون > ژل > کرم می باشد. بدین ترتیب زمان ماندن دارو بر سطح پوست یا اپیدرم افزایش یافته در حالیکه نفوذ دارو در درم یا بعبارتی در بدن به حداقل می رسد.